Εκτύπωση

"Τελειωμένο" το μοντέλο 4S για τον ελληνικό τουρισμό



ΠΗΓΗ: Κέρδος 31/5/2009 07:15

Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπαδόπουλος
Το ελληνικό μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης, που στηρίχθηκε στα περίφημα 4S (Sun, Sand, Sea, and Sex), έχει εισέλθει σε φάση κρίσης από τη δεκαετία του 1990. Τώρα, η διεθνής οικονομική κρίση... απλώς αναδεικνύει πιο έντονα τις αδυναμίες του ελληνικού τουρισμού, υποστηρίζει ο αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΙ Αθήνας-Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων κ. Στέλιος Βαρβαρέσος, σε μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στον τουρισμό, την οποία ανέπτυξε σε ημερίδα, που οργάνωσε το Τμήμα του, με αυτό ακριβώς το θέμα.
Το «διά ταύτα» στην πρόταση του κ. Βαρβαρέσου είναι η διαφοροποίηση του ελληνικού τουρισμού προς την κατεύθυνση της μετατροπής του μοντέλου των 4S προς ένα νέο μοντέλο των 4Ε, που επικεντρώνεται στις ακόλουθες τέσσερις μεταβλητές:
- Environment and clean nature (Περιβάλλον και φύση).
- Educational tourism, culture and history (Πολιτιστικός τουρισμός).
- Event and mega event (Οργάνωση σημαντικών εκδηλώσεων).
- Entertainment and fun (Διασκέδαση - Αναψυχή).

Η ΑΝΑΛΥΣΗ
Τα βασικά σημεία της ανάλυσης του κ. Βαρβαρέσου είναι τα ακόλουθα:
** Ο τουρισμός είναι ένα δυναμικό φαινόμενο το οποίο υπόκειται στις τυχαίες συχνά μεταβολές ενός οικονομικοκοινωνικού περιβάλλοντος. Ως κύρια μεταβλητή των παραπάνω ανάγεται το προϊόν και όχι η ζήτηση, στην οποία αναφέρονται ως επί το πλείστον όλοι. Ετσι το τουριστικό προϊόν, στο πλαίσιο μίας παραδοσιακής καταναλωτικής διαδικασίας, από τη δεκαετία του '60 έως σήμερα, υπέστη αρκετές μεταβολές και διήνυσε τα στάδια του κύκλου ζωής του προϊόντος: Δημιουργία/εισαγωγή, ανάπτυξη, ωριμότητα, κορεσμός, παρακμή.
** Το έτος 1991, με τη μείωση κατά 11,2% του αριθμού των διεθνών τουριστών, σηματοδοτείται η έναρξη της κρίσης του ελληνικού τουρισμού. Ολοι οι παραδοσιακοί δείκτες μειώνονται. Η λέξη «κρίση» αρχίζει να διαχέεται από τα ΜΜΕ και τους επαγγελματίες του τουριστικού τομέα. Ωστόσο, ελάχιστες ήσαν οι αναφορές στην πραγματική χροιά της κρίσης, ενώ απουσιάζει η εμπεριστατωμένη άποψη των εθνικών τουριστικών φορέων και οργανισμών.
** Ο ελληνικός τουρισμός εάν επιθυμεί να επιβιώσει του διεθνούς ανταγωνισμού και εάν επιζητεί να παραμείνει ένας αξιόλογος οικονομικός παράγοντας (εισοδήματα, απασχόληση) θα πρέπει να επιχειρήσει μία αναδιάρθρωση του προϊόντος στο πλαίσιο διαμόρφωσης ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
Οι διαρθρωτικοί παράγοντες, που συνηγορούν σε αυτό, είναι οι εξής:
A. Η κρίση ήταν συνέπεια ενός ποσοτικού μοντέλου, το οποίο ωθήθηκε στα όριά του και απεικονίζεται στην υπέρ προσφορά τουριστικών καταλυμάτων. Η αύξηση των ξενοδοχειακών καταλυμάτων στην παράκτια ζώνη βασιζόταν στη βασική προϋπόθεση διατήρησης και μεγέθυνσης της τουριστικής ζήτησης. Ωστόσο, αυτή η προϋπόθεση δεν επαληθεύτηκε και αποτέλεσε την απαρχή μείωσης της ποιότητας, ως απόρροια μίας ξενοδοχειακού τύπου κρίσης (συμπληρωματικά τουριστικά καταλύματα, παραθεριστικές κατοικίες κ.λπ., που είναι δύσκολο να καταγραφούν στατιστικά).
Ετσι η αύξηση των τιμών των ξενοδοχειακών καταλυμάτων οδήγησε τους τουρίστες στην αναζήτηση άλλου τύπου καταλυμάτων, χαμηλότερης ποιότητας και παρεχόμενων υπηρεσιών.
Η ξενοδοχειακή κρίση, μέσω μίας πλεονασματικής προσφοράς επί της ζήτησης, μπορεί να οφείλεται επίσης στη διαρροή ενός αριθμού πελατών, συνήθως υψηλής εισοδηματικής στάθμης, προς άλλους προορισμούς. Η κρίση του ελληνικού τουρισμού υπήρξε εξ αρχής μία κρίση του τουριστικού καταλύματος χωρικά προσδιορισμένου στην παράκτια ζώνη και απευθυνόμενου σε μία αγορά οριοθετημένης από τα 4S (Sun, Sand, Sea, and Sex).
B. Το δεύτερο πρόβλημα του ελληνικού τουρισμού ορίζεται στην προσφορά ενός και μόνο προϊόντος (4S), το οποίο είχε επιτρέψει στη χώρα να αυξήσει τις τουριστικές της εισπράξεις που απαιτούνται για την οικονομική της ανάπτυξη. Σήμερα το μοντέλο των 4S φαίνεται να έχει φθάσει σε ένα επίπεδο κορεσμού.
Γ. Η τρίτη μεγάλη διαρθρωτική αιτία της κρίσης του ελληνικού τουρισμού θα μπορούσε να είναι η διαρκής αλλοίωση των χωρικών ενοτήτων υποδοχής των τουριστών, που οφείλεται στην περιβαλλοντική, αισθητική και ηχητική ρύπανση, την υπερβολική συγκέντρωση των δομών της υποδοχής, την ελλειμματική ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών και των εγκαταστάσεων υγιεινής, των ανεπαρκών υποδομών κ.λπ.
Ολα τα παραπάνω υπογραμμίζουν «μία κακή τουριστική ανάπτυξη» και αποτελούν σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα στην ανάπτυξη ποιοτικού τουρισμού.
Δ. Η τελευταία αξιόλογη αιτία που θα μπορούσε να ερμηνεύσει την δομική κρίση του ελληνικού τουρισμού, είναι η απουσία πολιτικής ευαισθησίας για τον τουριστικό τομέα. Αυτή η βιομηχανία διαθέτει ακόμη στην Ελλάδα κεντρικούς χωρικά και συγκεντρωτικούς λειτουργικά μηχανισμούς, χωρίς να υφίστανται αποκεντρωμένοι αυτόνομοι τουριστικοί οργανισμοί, όπως στις χώρες της Δ. Ευρώπης, σε επίπεδο Περιφέρειας, νομού και τόπου.


ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Αλλα φαινόμενα που λειτουργούν προσθετικά στα ήδη υπάρχοντα είναι οι απεργίες και ιδίως σε αεροδρόμια και αερομεταφορές ή ανασφάλεια σε κάποιες μεγάλες πόλεις κ.λπ.
** Το μοντέλο των 4S βασίστηκε ουσιαστικά στον ορισμό του «homo-touristicus masse», τον οποίο χαρακτηρίζει μία συμπεριφορά αγέλης και ένας τύπος κατανάλωσης επικεντρωμένος στον μιμητισμό. Η ομοιομορφία, ίδια του μοντέλου, φαίνεται ότι αφήνει ελάχιστα περιθώρια σε μία εξατομίκευση των συμπεριφορών αλλά και των προτιμήσεων/επιθυμιών των δυνητικών τουριστών.
Ο παράκτιος παραθεριστικός τουρισμός, σαν παραδοσιακό μοντέλο διευθέτησης και ανάπτυξης του τουρισμού, δεν ικανοποιεί πλέον τις νέες απαιτήσεις της τουριστικής πελατείας. Αυτό το αποδεικνύει η βραδεία αύξηση του αριθμού των τουριστών στις μεσογειακές χώρες, καθώς και οι χαμηλές πληρότητες των ξενοδοχειακών καταλυμάτων. Απόρροια είναι η συμπίεση τιμών και άσκηση μεγαλύτερης πίεσης εκ μέρους των τουρ οπερέιτορ, η αύξηση της εποχικότητας, η μείωση της διάρκειας παραμονής, η μείωση της κατά κεφαλή τουριστικής δαπάνης κ.λπ.

ΤΑ ΝΕΑ ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ
Στην περίπτωση μίας δομικού τύπου κρίσης και λιγότερο μίας άλλης, απόρροιας οικονομικών κυρίως συγκυριών, προτείνεται:
- Η αναζήτηση ενός μακροχρόνιου μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης σε σχέση με ένα βραχυχρόνιο.
- Η ανάδειξη της ποιότητας έναντι της ποσότητας.
- Η διαφοροποίηση έναντι της ομογενοποίησης.
** Σε αντιπαράθεση με το μοντέλο των 4S προτείνεται ένα νέο μοντέλο των 4E (Environment and clean nature, Educational tourism, culture and history, Event and mega event, Entertainment and fun). Η Ελλάδα ως χώρα υποδοχής πρέπει να εγκαταλείψει το μοντέλο του Ford (4S) στο οποίο στήριξε την τουριστική της ανάπτυξη και να διαμορφώσει ένα μοντέλο επικεντρωμένο στην ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών. Ως εκ τούτου οι αναζητήσεις αφορούν έναν τουρισμό που μπορεί να χαρακτηριστεί «μετά Ford» (4E) επικεντρωμένου ως επί το πλείστον στην ποιότητα των εξοπλισμών, του περιβάλλοντος και του εργατικού δυναμικού.

mobilepornxtube agiad mobile18porn amateurtubesexporn freexmobileporn hardxxxmobileporntube mobilefacetubeporn mobilefoxporn mobilefuckporn mobilehardsexporn mobilejizzsexporn mobilepornvidx mobilepornvidz mobilepornxnxxtube mobilesexteenporn mobiletaxiporn mobilexporntube mobilexxxsexporn
/** **/